Pertimbangan mengenai yuran berasaskan saham untuk pengarah bebas

UNTUK menyebut salah satu kod undang-undang bertulis tertua dan paling lengkap di dunia, Kod Hammurabi menawarkan penyelesaian mudah untuk akauntabiliti: “Jika pembina membina sebuah rumah dan ia runtuh, membunuh pemiliknya, pembina akan dibunuh”.

Dengan risiko kehilangan nyawa mereka sendiri, mudah untuk membayangkan pembina kuno berdiri di tengah-tengah rumah yang baru didirikan untuk menilai kekuatan struktur.

Prinsipnya jelas - pembina mesti mempunyai “kulit dalam permainan” kerana kehidupan pembina terikat pada kekuatan karyanya.

Dalam konteks imbuhan lembaga, kita sering mendengar persediaan bahawa pengarah bebas mungkin tidak mempunyai keberanian moral untuk berdiri untuk memegang saham minoriti, kerana mereka tidak memegang kepentingan peribadi yang bermakna dalam syarikat-syarikat di debangannya mereka duduk.

Dengan kata lain, pengarah bebas mungkin tidak mempunyai insentif untuk mengambil pendirian yang kuat terhadap ahli lembaga yang mewakili pemegang saham yang mengawal dan berisiko kehilangan imbuhan sedia ada mereka dalam bentuk yuran, elaun mesyuarat dan faedah.

Dengan latar belakang ini, sebuah syarikat pengurusan dana yang berfokus di Asia Tenggara baru-baru ini mengemukakan permintaan untuk memindahkan resolusi khas di sebuah syarikat perabot tersenarai awam Malaysia.

Cadangan ini menunjukkan bahawa sekurang-kurangnya 50% yuran pengarah bebas harus dibayar kepada mereka dalam bentuk saham syarikat yang dibeli di pasaran terbuka.

Selaras dengan parameter yang dibenarkan oleh Bursa Malaysia, syarikat itu mencadangkan agar saham yang dibeli dari pasaran terbuka akan tertakluk kepada penutupan tempoh, menghalang penjualan atau pemindahan mereka selagi pengarah berkhidmat di lembaga.

Dengan menyelaraskan kekayaan dengan prestasi saham jangka panjang, diharapkan pengarah bebas akan didorong untuk berfikir seperti pemilik dan memperkuat pengawasan.

Di pasaran yang lebih matang, sebahagian pembayaran yuran melalui saham memang mendapat daya tarikan.

Sebagai contoh, di United Kingdom, hampir 30% daripada syarikat FTSE 100 membayar semua atau sebahagian daripada yuran pengarah bukan eksekutif dalam saham.

Lebih satu perempat daripada syarikat FTSE 100 juga merangkumi garis panduan pemegangan saham rasmi untuk menggalakkan pengarah bukan eksekutif menggunakan sebahagian daripada yuran mereka untuk membina pegangan saham mereka sendiri.

Dalam memberi lebih banyak kepercayaan kepada bentuk imbuhan ini, Majlis Pelaporan Kewangan United Kingdom telah menetapkan bahawa dalam Kod Tadbir Urus Korporat bahawa dalam beberapa keadaan, pendekatan alternatif untuk imbuhan pengarah bebas adalah wajar.

Lebih dekat ke rumah, syarikat-syarikat utama terpilih di Singapura, termasuk institusi kewangan terkemuka, juga telah memulakan struktur yang membolehkan pembayaran yuran berasaskan saham.

Memandangkan pergerakan positif ke arah mengadopsi model menyediakan sebahagian pembayaran yuran melalui saham, penting untuk memberi tumpuan kepada mekanisme pelaksanaan dalam konteks Malaysia.

Kejayaan pendekatan ini sebahagian besarnya bergantung pada kemampuan untuk memberi insentif kepada pengarah bukan eksekutif bebas untuk memiliki kepentingan dalam membuat keputusan, namun tidak terjejas dari segi kemerdekaan.

Aspek utama pertama mekanisme pelaksanaan adalah menentukan bahagian yuran yang boleh dibayar dalam saham tanpa terdiri daripada kebebasan pengarah bebas.

Untuk tujuan ini, terdapat kriteria objektif menyeluruh dalam keperluan penyenaraian Bursa Malaysia yang menyatakan bahawa pengarah bebas tidak boleh menjadi pemegang saham utama syarikat.

Oleh itu, pengarah bebas umumnya tidak boleh memiliki lebih daripada 10% pegangan saham dalam syarikat tersenarai awam yang berkenaan.

Dalam kes di mana orang tersebut adalah pemegang saham terbesar, ambang yang lebih rendah sebanyak 5% dalam pegangan saham akan dikenakan.

Keperluan penyenaraian

Di luar peratusan pegangan saham tersebut dan sebagai ukuran tambahan tadbir urus yang baik, syarikat juga boleh mengambil petunjuk daripada jumlah wang sebanyak RM1juta, iaitu had atas pertimbangan keperluan penyenaraian bagi perkhidmatan masa lalu yang mungkin diberikan oleh individu kepada syarikat sebelum menjadi pengarah bebas.

Oleh itu, dalam merancang peratusan yuran yang perlu dibayar dalam saham, syarikat boleh membuat potongan umum dengan mengambil kira hakikat bahawa had terkumpul pada akhir tempoh pengarah bebas (yang biasanya sembilan tahun) tidak boleh melebihi RM1 juta dalam nilai saham.

Dalam memasukkan pertimbangan komersil untuk menentukan bahagian saham yang sepatutnya membentuk pembayaran yuran, syarikat juga boleh mengambil kira daya saing dalam asas yuran sedia ada.

Untuk mengelakkan kekangan daripada pengarah bebas dengan mencadangkan penyesuaian ke dalam struktur tunai sedia ada asas yuran rendah mereka, syarikat sebaliknya boleh mempertimbangkan untuk mempertimbangkan kenaikan yuran masa depan melalui saham.

Walau bagaimanapun, latihan ini hanya boleh dilakukan jika kenaikan yang dicadangkan adalah wajar dan harus berlabuh pada pelaksanaan tinjauan penanda aras imbuhan yang didorong oleh data yang biasanya dilakukan sekali setiap tiga tahun.

Masa, cara saham yang diberikan

Satu lagi aspek penting yang perlu diperhatikan berkaitan dengan masa dan cara saham boleh diberikan kepada pengarah bebas.

Adalah penting untuk menggariskan bahawa proses ini boleh diuruskan dan ditadbir secara langsung oleh syarikat.

Dalam hal ini, syarikat mungkin mempertimbangkan untuk membeli saham di pasaran terbuka dalam tempoh masa yang tetap untuk mengurangkan kesan turun naik harga dan kemudian memindahkan saham ke akaun sistem deposit pusat pengarah bebas.

Pada setiap masa, penting untuk dipandu oleh peraturan yang mengelilingi tempoh pemulihan dan perdagangan orang dalam.

Walaupun syarat penutupan tempoh dibenarkan, adalah wajar untuk mengulangi bahawa pengkreditan saham tidak boleh ditandai dengan sebarang syarat berkaitan prestasi syarikat.

Selain tidak dibenarkan oleh Bursa Malaysia, ini boleh membawa kepada penciptaan insentif yang salah untuk terlibat dalam tindakan jangka pendek berisiko pada suatu ketika tertentu.

Aspek pelaksanaan utama ketiga berkaitan dengan syarat-syarat yang mengelilingi ketidakpenyediaan saham dan keupayaan untuk membayar balik.

Secara amnya, syarikat mungkin tidak mahu membuat sebarang pembezaan dan memberikan semua individu dalam kohort pengarah bebas dengan hak yang sama.

Walau bagaimanapun, untuk tujuan praktikal, syarikat mungkin ingin menangguhkan penyediaan saham untuk pengarah bebas yang baru dilantik sepanjang tahun sehingga jawatan itu disahkan melalui pilihan raya pada mesyuarat agung berikutnya.

Bagi keupayaan untuk membalas, syarat yang sama harus berlaku seperti komponen imbuhan lain dalam bentuk wang tunai.

Untuk mengelakkan kerumitan yang tidak wajar, cawback untuk penyediaan saham harus diikat pada jumlah saham dan bukannya nilai pasaran saham.

Secara keseluruhan, kesan yang diinginkan untuk menyelaraskan kepentingan pengarah bebas dan kepentingan jangka panjang syarikat melalui pembayaran sebahagian yuran dalam saham hanya dapat dicapai jika pertimbangan yang teliti diberikan kepada reka bentuk dan pelaksanaan dasar dan prosedur imbuhan.

Seperti yang dinyatakan oleh Richard Moriarty, ketua eksekutif Majlis Pelaporan Kewangan, “syarikat boleh mengambil pelbagai pendekatan untuk menyusun imbuhan, dengan syarat mereka mengekalkan kebebasan pengarah dan telus dengan pemegang saham mengenai keputusan mereka.

Satu saiz tidak sesuai dengan semua, jadi, tadbir urus yang baik adalah mengenai mencari pendekatan yang tepat untuk syarikat anda”.

Kasturi Nathan adalah rakan jaminan kawalan, Deloitte Asia Tenggara dan Krishman Varges adalah pengarah jaminan kawalan, Deloitte South-East Asia. Pandangan yang dinyatakan di sini adalah milik penulis.